induced
verb · adjectiveB1Định nghĩa theo từ loại
Động từ
verb- 1.
(form of, participle, past)simple past and past participle of induce
Tính từ
adjective- 1.
(in compounds, not comparable)(in combination) Brought about; caused to happen.
a drug-induced coma
a radiation-induced disease
Từ liên quan
Đồng nghĩa
Trái nghĩa
Cùng gốc / liên quan
induced abortioninduced comainduced currentinduced fissioninduced lactationinduced ovulationinduced voltagesurgically induced childhoodtick-induced meat allergyUVB-induced apoptosisadenoinducedbioinducednoninducedosteoinducedoverinducedphotoinducedradioinducedself-inducedunderinduceduninduced
Từ có viền nét liền là đã có mục từ; viền nét đứt là chưa có trong dữ liệu.